شما محتوای عالی ایجاد میکنید. آن را همه جا منتشر میکنید. کسی روی لینک آن کلیک میکند و وقتی به وبسایت شما میرسد چه میبینند؟ یک پست وبلاگ؟ یک ویدیو؟ یک پادکست؟ البته… اما بعد از آن چه اتفاقی میافتد؟ اگر شما هم مثل اکثر مردم باشید، جواب این است… هیچ چیز. و مشکل همین است.
وقتی از بیشتر پستهای وبلاگ یا سایر محتوای وب بازدید میکنم، حتی نمیتوانم تشخیص دهم چه کسی آن را نوشته است. نمیدانم این سایت در مورد چیست. جایی برای عضویت نمیبینم. اگر از محتوایی خوشم بیاید، جایی برای به اشتراک گذاشتن آن در رسانههای اجتماعی نمیبینم. این یک بنبست بازاریابی است!
وقتی افراد روی لینکی به محتوای شما کلیک میکنند، به صفحه اصلی شما نمیرسند. آنها به محتوای شما میرسند. و اگر تمام چیزی که در این صفحه دارید محتوای شماست، یک فرصت بزرگ را از دست میدهید. در واقع، این بزرگترین اشتباهی است که تولیدکنندگان محتوا امروزه مرتکب میشوند.
در اصل، صفحه محتوای شما باید یک صفحه فرود کوچک برای کسب و کار شما باشد. شما تمام این مدت را صرف آوردن افراد به کسب و کار خود میکنید، اما این کسب و کار شما نیست – فقط یک محتوا است. آنها آن را میخوانند و میروند.
هدف شما این است: آنها را در وبسایت خود نگه دارید. شما باید به اندازه صفحه اصلی خود، روی صفحه محتوای استاندارد خود فکر و طراحی کنید. هر چه مدت زمان بیشتری آنها را در صفحه نگه دارید، احتمال اینکه در محتوای شما مشترک شوند، آن را به اشتراک بگذارند یا حتی چیزی از شما بخرند، بیشتر میشود. پس این فرصت را از دست ندهید.
بیایید یاد بگیریم که چگونه این کار را انجام دهیم…
تحقیقات نشان میدهد که اگر دکمههای اشتراکگذاری اجتماعی را اضافه کنید، محتوای شما ۴۰۰ درصد بیشتر به اشتراک گذاشته میشود.
بعدی: یک گرافیک چشمنواز. اگر کسی محتوای شما را که در لینکدین یا توییتر به اشتراک گذاشته شده است ببیند، اولین چیزی که توجه او را جلب میکند، گرافیک است. شاید بتوانید او را به اندازه کافی متوقف کنید تا عنوان را بخواند و کلیک کند. تصویری که با محتوای شما همراه است نیز یک تقویت سئو است زیرا میتوانید متا تگها را به عکس اضافه کنید تا به گوگل کمک کنید محتوای شما را تشخیص دهد.
برخی از متخصصان محتوا اصرار دارند که باید در هر پست وبلاگ چیزی بفروشید، اما این کار آزاردهنده و نوعی بیاحترامی است.
ناراحتکننده است که بسیاری از مردم قلب و روح خود را صرف محتوای عالی میکنند، اما آن را در یک صفحه خستهکننده و بیفایده از دست میدهند.
